ေရာက္တတ္ရာရာ...

အဟမ္း

ဟိုတေလာက ႀကိဳက္တတ္တဲ့ ဟာေတြေရးၿပီးေတာ့ အခုမုန္းတတ္တဲ့ဟာေတြ မေရးပါဘူး။ ေရးခ်င္တဲ့ဟာပဲ ေရးမွာေပါ့။ ပရိတ္သတ္ေတြ ေက်နပ္တယ္ေေနာ္။ မေက်နပ္ရင္ ကိုယ့္နားရြက္ကို ကိုယ္ၿပန္ကိုက္၊ ဟြန္း

(ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္ၾကပါ ခင္မ်ာ။ သူအပူလိႈင္း ထိတာမ်ားလို႔ ဒီလိုၿဖစ္သြားတာပါ၊ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ရင္လည္း အဲယားကြန္းတစ္လံုးသာ ၀ယ္ေပးလိုက္ႀကပါ။)

ကၽြန္ေတာ္မသိၿခင္းမ်ား....

မယ္တင္ ေရ

ဟိုတုန္းက အင္းယားလမ္းက ပန္းဆိုင္မွာ ေတြ႔တုန္းက သတိရရဲ ႔လား အၿမဲေမးၿပီးေတာ့ အခုေတာ့ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေပါ့ ဟုတ္လား။ နင္က ပန္႔ခ္ အေၾကာင္းမေၿပာနဲ႔ ဆိုလို႔ ငါ့ရဲ ႔ အားလံုးအတြက္ပန္႔ခ္ ဆိုတဲ့ ခံယူခ်က္ ကိုေတာင္စြန္႔လႊတ္ၿပီး ခ်စ္ခဲ့တာပါဟာ။ နင္...မခ်စ္ရင္ ငါ ဟင္းလင္းၿပင္ထဲမွာ ေရာက္ေနသလို ၿဖစ္သြားမွာေပါ့။ ေန၀င္သြားေသာ ဘ၀မ်ား ထဲမွာ ငါ့ဘ၀ တစ္ခုထပ္တိုးသြားမွာ နင္ၿမင္ရက္သလားဟာ။ ေက်းဇူးၿပဳၿပီး နင့္ေၾကာင့္ ပလက္ေဖာင္း မင္းသား ၿဖစ္ေနတဲ့ ငါ့ကို ၿပန္ၾကည့္ပါဦး

နင္ နဲ႔ ငါ နီးနီးေလး နဲ႔ မေ၀းပါရေစနဲ႔ဟာ။ နင့္ ဟက္ပီးဘတ္ေဒး တိုင္းမွာလည္း ခုနစ္နာရီ ထိုးအထိ သာတီသရီး စီးၿပီး ငါတို႔ ေလွ်ာက္လည္ ခဲ့ဖူးတယ္။ မဂၤလာေဆာင္ကို ေရႊ ႔ လိုက္ေတာ့ လို႔ နင္ေၿပာတုန္းက ငါ ကာတြန္း စာအုပ္ေတာင္ မဖတ္ႏိုင္ဘဲ ၿဖစ္သြားတာနင္သိလား ။ ငါ ပိုးဟပ္တစ္ေကာင္ ကို အားလံုးကို ၿဖတ္ပစ္မယ္ လို႔သြားေၿပာတာေရာ နင္သိလား။ ဒါေတြ ဟာ ေႏြဦးမွာ ၿဖစ္တတ္တဲ့ ၿပဇာတ္မဟုတ္ေသာ ၿပဇာတ္ တစ္ပုဒ္ပဲလား ။

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းၾကားတုန္းကေတာင္ မလြမ္းတဲ့ေဆး ရွိမွာပါလို႔ ေတြးမိေသးတယ္။ ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္ရဲ ႔ အံေခ်ာ္ၿခင္းေတြ ပာာ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပီးမွာလဲ။ ေရႊယုန္နဲ႔ ေရႊက်ား ပံုၿပင္ ေတြလည္း နားမေထာင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ နင္ နဲ႔ ငါ့ အေၾကာင္းေတြ အိပ္မက္မက္ လည္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိပ္မက္က အိပ္မက္ပါပဲ။ နင့္ရဲ ႔ အတိတ္ေမ့ၿခင္းေတြ ၿပီးသြားမဲ့ အခ်ိန္ကို ငါေစာင့္ေနပါ့မယ္။ နင္ငါ့ ကို ေၿဖးေၿဖးညွင္းပါ ဟာ။

ငါ့ကို နားလည္ပါ လို႔လည္း မေၿပာေတာ့ပါဘူး။ ငါ့ကို ဗီလိန္ တစ္ေယာက္လို႔ သတ္မွတ္ခ်င္လည္း သတ္မွတ္ လိုက္ပါ၊ ငါက နာမည္ႀကီး တစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ နင္ ေနာင္တ မရခင္ တစ္ခုေတာ့ ေမးခြင့္ၿပဳပါ.... ငါလိုလူကို မခ်စ္ရင္ မင္းေလး ဘယ္သ႔ူကို ခ်စ္မွာလဲ လို႔

all the credit goes to mr. kyar pauk! GYI loves him!!!!